سَحْنَه : ( ع . ا ) . شكل و روى و صورت مردم ( غياث ) . هيئت . ( لسان العرب ) . در اصطلاح پزشكان عبارت است از حال جسد در فربهى و لاغرى و سستى و سختى و اعتدال . ( كشاف اصطلاحات الفنون ) . سَحور : ( ع . ا ) . آنچه در رمضان به آخر شب خورند . ( غياث ) . آنچه روزه‌گيران به سحر خورند . آنچه سحرگاه خورند از طعام يا شراب . ( اقرب الموارد ) . سُحور : ( ع . مص ) . سحور خوردن . ( ا ) . جِ سَحَر . ( منتهى الارب ) . سَحيق : ( ع . ص ) . جاى دور . ( منتهى الارب ) . بسيار ساييده شده . ( منتهى الارب ) . مسحوق . ( اقرب الموارد ) . ( ا ) . گرد . - سحيق الطلق : گرد طلق . ( مؤلف ) . سَخافَت : ( ع ، امص ) . سبكى عقل . ( منتهى الارب ) . شلى . شل و شلاتگى . ناپختگى . ناسفتگى . مقابل صفاقت ( قرصى ) . محكمى . سفتگى . پختگى ( در جامهء منسوج ) . لاغرى . ( آنندراج ) . سَدّ : ( ع . ا ) . حائل و مانع ميان دو چيز . ( غياث اللغات ) . سَديد : ( ع . ص ) . راست و درست و محكم و استوار . ( آنندراج ) . سُرخاب : ( ا مركب ) . نوعى از مرغابى باشد سرخ رنگ . سرخى و غازه اى باشد كه زنان با سفيدآب بر روى خود مالند . ( برهان ) . خون كه به عربى دم خوانند . ( برهان ) . كنايه از خون . ( انجمن آرا خم شراب ) . سُرخ : ( ص ) . رنگى معروف . ( آنندراج ) . شنجرف . زنجفر . ( زمخشرى ) . احمر . ( ترجمان القرآن ترتيب عادل بن على ) . انواع آن : آتشى . ارغوانى . بلوطى . پشت گلى . جگركى . حنايى . خرمايى . دارچينى . زرشكى . شاه‌توتى . صورتى . عنابى . قرمز . گل سرخى . گل كاغاله . گلى . لاكى . لعل . ميگون . ياقوتى . سَرَطان : ( ع . ا ) . جانورى است در جوها و تالاب ها برابر غوك متوسط ، مشابه به شكل عنكبوت ، آن را به هندى گِنگچه گويند و رفتار آن گاهى راست باشد به طرف سر و گاهى كج به طرف عقب رفتار مىكند . ( آنندراج ) . نام كلى كه به تمام تومورهاى بدخيم بدون هيچ گونه تفاوتى داده شده است . اين نام در آسيب‌شناسى به هرگونه اختلال و هرج و مرج سلولى و بافتى نيز اطلاق مىشود . به طور كلى سرطان تومورى است موضعى و بر حسب آن كه در چه جاى بدن باشد ، ممكن است مرئى يا نامرئى باشد . سرطان تدريجاً تمام بدن